Şu ana kadar ürettiğim en kötü fikir (büyük ihtimalle)

Bahsettiğim kızın adını (ve hakkındaki diğer şeyleri) öğrenmek için sahte bir 'giriş formu' hazırladım ve bir kağıt uçağa o siteye giden linki yazıp onu da odamın camından görülen, kızın sürekli bisiklet sürdüğü karşı binanın otoparkının girişine atacağım.
Kızın görmeyeceğine eminim. (Çünkü çok fazla değişken var, kağıt uçağımın düzgün bir şekilde gitmesi, düştüğü yerden fazla uzaklaşmaması, başkasının görmemesi, görse bile yere geri koyması, kızın görmesi, alması, okuması, siteye girmesi ve tüm soruları dolduracak kadar saf olması gerekiyor.)
Ayrıca görse bile o bilgiler işe yaramayacak çünkü yanına gidip konuşma başlatacak kadar cesur değilim.

Bir frekans üzerinden radyo yayını yapabilecek düzeneğe sahip olduğumu fark ettim. Eğer bu düzeneği bir pil üzerinden çalıştırabilirsem okula giderken serviste dinlenen radyo frekansına geçerek istediğim her şeyi dinletebilirim. Sinyal mesafesini oldukça kısmam lazım ama, yoksa son derece kalabalık bir yolda tüm araçlar benim yayınımı alırsa siyah takım elbiseli adamların kapımda belirebileceğini düşünüyorum.

Hayallerimden biri yazdığım bir senaryoyu filme alabilmek. Çünkü senaryolar -hikayelerin aksine- bir metin olarak çok şey ifade etmiyorlar. Ayrıca bunun bir hikaye değil de bir senaryo olmasının nedeni de bazı kısımların görsel bir şekilde birebir kafamda canlanması. Belki okulda kısa filmlerle ilgilenen biriyle tanışırım.