Sanırım asla düzgün bir hayatım olmayacak

Eğer 15 yıldır en azından yaşıtlarımla eşit seviyede bir sosyal hayata kavuşamadıysam bundan sonra da yapabileceğimi düşünmüyorum. Eğer bundan yaklaşık bir yıl önce alışkın olduğum düzeni bırakabilseydim önceki yılların bir önemi olmazdı, fakat lisede kendimi normal biri olarak gösterebileceğimi sanmıyorum ve üniversiteye giderken böyle bir amacım olmayacağını ya da bunu gerçekleştiremeyeceğimi düşünüyorum.

Eğer çok başarılı bir öğrenci falan olsaydım bunu önemsemezdim ama değilim. Özellikle de matematikte. Neden en kötü olduğum ders aynı zamanda en gerekli olan ders olmalı? 

İyi yanlarımı düşünmeye çalışıyorum. Öz güvenimi arttırmak için. (Nedense öz güven birleşik yazılmalı gibi hissediyorum. Bir bu, bir de 'fark etme'nin birleşik yazılması daha doğal geliyor. Konuyla ilgili site?)

Konuşma veya sunum yapma konusunda yetenekliyim. (Doğaçlama veya metne bağlı olarak. Bu panikle nasıl olduğunu bilmiyorum ama etrafımda insanlar olunca bir cesaret geliyor galiba.)

Tartışma sırasında iyi argümanlar sunabiliyorum. (Bu ikisini birleştirecektim ama düşününce çok iyi hatip olup 15 yılda ağzından tek bir doğru söz çıkmayanlar da var.) (Arka planda dinlediklerimin yazımı nasıl değiştirdiğine tanık oldunuz. Siyasetten bahsetmek gibi bir niyetim yoktu aslında.) (Bir de bazen sinirleniyorum. Bir tartışmada eğer savunduğum düşünceye gerçekten değer veriyorsam konuşmanın sonunda ellerim sıkılmış, gözlerim dolmuş ve sesim titremekte oluyor.)

(Yeni şeyler öğrenmek/bildiklerimi doğrulamak için) araştırmaya meraklıyım.

Çözüm bulma konusunda sıradan insanlardan iyiyim. (Bu özelliğe sahip olduğunu söyleyen çoğu kişi benden hızlıdır ama. Olayı kavramak için biraz zamana ihtiyacım oluyor. Aslında iyi bir tartışmacı-konuşmacı olduğuma göre hızlıca olayları değerlendirebiliyorum ama... Neyse, fazla hikmetine şey yapmamak lazım.)

Bir şey için heveslendiğimde yapıyorum. Elle cildini diktiğim TARDIS defteri, Star Wars figürleri için yaptığım sergileme standı, Wolverine pençeleri ve çalışan, gerçek boyutlu bir arcade kabini son bir haftada üzerinde çalıştıklarım. (Aslında benimki biraz maymun iştahlılık. Sanırım bu blog üzerinde en uzun süre ilgilendiğim şey. (3 yıldan fazla, tabii yılda 20 yazıdan 6 yazıya inmeyi ilgilenmek sayarsanız.)

İyi olmasa da işe yarar bir özelliğim de hakim olmadığım konularda lafı dolandırarak bildiklerimi göstermek. Bu sayede cevabını bilmediğim sorulardan tam puan almışlığım veya proje-performans ödevlerini öğretmene beğendirmişliğim olmuştu. (Taş çatlasa bir sayfalık bir sonuç sayfasının takıntılı bir öğretmen üzerinde nasıl mucizeler yarattığına inanamazsınız.Ödevi daha profesyonel göstermesi bile +10 puan. Zaten öğretmen böyle bir numaraya kanmıyorsa büyük ihtimalle kandırmadan da dersinde başarılı olabileceğiniz, iyi bir insandır.) Ayrıca, tecrübelerime göre yüz yüze konuşmada karşınızdaki kişi geriye doğru üçüncü cümlenizden öncesini hatırlamıyor. 

Bu kadar galiba. 

Benim niye benden başkasına bir şeyler katan yazılarım yok? Ayrıca neden mızmız bir çocuk gibi görünmeden yazı yazamıyorum?