Uzun zamandır buraya yazı yazmıyorum ve daha da uzun zamandır siyasi bir şey yazmadım. Ama son olayların da etkisiyle iki üç kelime yazmak istiyorum.

Burada paylaşmadığımı düşündüğüm bir yazı var, terör hakkında. Yazmıştım bir ara, bir saldırının hemen ardından olduğunu sanıyorum, fakat biraz utançla, ölenlerin arkasından yorum yapmayı insancıl görmediğim için, yayınlamadım. Fikirlerimi düzenleyip, insanların diplerinde bomba patlamadığı bir gün yayınlamayı düşündüm. Bir 6 ay kadar olmuştur herhalde.

6 aydır, bu yazıyı yayınlamanın içime sindiği tek bir gün geçmedi. 6 ay boyunca 'bugün güvenli' deyip yayınlayamadım. Yazı önemli değil, fikirlerimin çoktan değilmiş olması bile olasıdır, ama 6 aydır güvenli olmayan bir ülkede yaşıyor olmamız önemli.

Bu haftasonu saldırı olacağını sağır sultan bile duyduğu için, (ben ortada bir haber olmadığını, sadece en gerçeğe yakın olasılığın söylendiğini düşünüyorum ama herkes bir saldırı bekliyordu işte,) bu haftasonu dışarı çıkmaması için birbirini öğütlüyordu insanlar.

Tamam, bu haftasonu çıkmayalım dışarı, evde oturmak yapmadığım şey değil. İyi de hafta içi güvende olacağımızı nereden biliyoruz? Haftaya tehlike geçecek mi? Ne zamana kadar kendimizi güvende tutabiliriz?

Bugünkü patlama yerine baktım. İstiklal Caddesi'nde, o yere 200 metre yakında daha önce gittiğim ve gidebileceğim onlarca yer var.
Bombalar artık 'gitmesek de, görmesek de bizim olan' doğu köylerinde patlamıyor. Yaşadığımız şehrin varoşlarında falan da patlamıyor. Hatta tam da o noktalarda patlayan bombalara yeterince yüksek sesle tepki veremediğimiz için, buna alıştığımız için, şehrin en kalabalık noktasında bomba patlamasına bile verdiğimiz tepki ölü sayısını sormak oldu.

Ya böyle boş boş ne demeye çalıştığımı bilmiyorum. Bildiğim şu, bugün birinin yanlışlıkla bir gruba attığını söylediği fotoğrafa göre bugün sokakta insan kafası vardı. Neden insan kafası var yerde?
Bugün patlamayı duyunca bir arkadaşıma mesaj atmak istedim, nasıl olduğunu sormak için. Soramadım. Soramadım çünkü ölmüş olabilirdi. Birine bunu sorarken bir şey olmadığını bilirsin içten içe. Fakat öyle bir durumdayız ki, ölmüş olduğundan korktuğum için mesaj yazamadım. (Ölmemiş bu arada, neyse ki.)

Ne dediğimi veya diyeceğimi bilemiyorum. Umarım teröre destek vermiş herkes, dünyada ve dünyadan sonra, en ağır cezayı çekerler.

Kendim hakkında da yazmak istiyordum da hiç keyfim yok işte. Korkuyorum ve kendimi bencil hissediyorum insanlar ölürken ve bombalar patlarken öyle yaşayıp gittiğim için. Kendim hakkında söylemek istediğim tek bir şey var, geçen yeni bir kalem aldım elle yazmak için, eskisi bozulmuştu. Kalemler güzel şeyler. Eğer bir gün daha iyi bir yere gelirsek de kalemler ve onları kullananlar sayesinde olacaktır.

Umarım yoktur ama eğer herhangi bir saldırıdan kişisel olarak etkilenen varsa geçmiş olsun/başınız sağolsun.